Powyrywała z moich skrzydeł czarne pióra
Złamała ducha jak się łamie witkę wierzbie
Wytarmosiła mnie za włosy i rozczochrała
Teraz gapi się na mnie ze wstrętem spode łba
Boli bardzo boli skrzydło serce cała ja
To w podzięce za dziecięce psoty kary dar
I choć siebie nie pamiętam z tamtych lat
Ale wielką winę jakąś w sobie pewnie mam...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz