pogodzona wczoraj
dziś znowu okoniem uczuciom staję
mała rysa na Twoich z ust słowach
burzy spokój wypracowany
Naiwności mi nie starcza
by ufać, że spojrzysz tak na mnie
jak patrzysz mówiąc o niej
i ranach które tobie zadała
pogodzona z tym wczoraj
dziś znowu krwawię do wnętrza
ty wciąż brzydotą jej oczarowany
nie pragniesz mojego piękna