Na przełomie 2018/2019 mój optymizm z realizmem toczą otwartą (widoczną na zewnątrz) bitwę...
Są rany. Jest ból. Są ofiary.
Stary rok obdarowywał mnie ciągłym niepokojem. Co rusz straszył, groził, wizualizował nieuniknione i rozmywał obraz...
Walczyłam jak potrafiłam machając skrzydłami optymizmu zagłuszałam realizm i fakty...
Życie osobiste, rodzinne, towarzyskie, zawodowe...to była emocjonalna huśtawka. Kilka razy zwymiotowałam. Kilka razy upadłam na twardą, kamienistą ziemię...
Był też szczery śmiech i chwilki radości, bo mój niezłomny Anioł(eL) stróż był obok mnie. Leczył rany. Opowiadał z optymizmem o swojej znajomej Nadziei...
Przeżyłam.
Nowy rok, choć dziś jeszcze noworodek - już szczerzy do mnie kły, posykuje i chichocze sepleniąc o nieodwracalnych zmianach jakie za jego panowania rozwalą mój dotychczasowy (nie żeby idealny, o nie! Ale jednak mój...) świat.
Jego syk dotyka fizycznie moich najbliższych.
Wszystko co było nam znane, kochane i przeklinane, ale takie nasze, rozpada się od ponad dwóch lat, a w 2019 zniknie bezpowrotnie...
W nowy rok wchodzę z ogromnym lękiem w głowie, w sercu i ....w kieszeni.
Optymizm słabnie. Przegrywa na polu walki z realizmem.
Bitwa trwa...
Za 3 miesiące podliczę straty i trupy...zważę gruz. Bitwa się zakończy.... nastanie czas żałoby dla mnie i moich bliskich.
Ja już wiem, jak każdy kto stracił, że po żałobie życie trwa...
Będzie inne. Będziemy karmić się wspomnieniami, które poselekcjonujemy na dobre i tę resztę... Będziemy odnajdywać się na nowo.
Rodzina jakoś przetrwa. Dom nie.
Życie potoczy się po jego gruzach dalej...
2019 będzie trudnym rokiem dla mnie. Będę samotna w tej bitwie. Obok mnie tę samą bitwę będą toczyć moi najbliżsi. Na zewnątrz razem będziemy trzepotać poszarpanymi skrzydłami optymizmu, ale wewnątrz stoczymy osobiste potyczki. Realizm nas dopadnie.
Z taką świadomością obudziłam się dzisiaj w nowym roku. Z taką zasypiałam w starym.
Czarny anioł z przetrąconym skrzydłem i z nadzieją, że odrośnie....gdy ten rok minie.
Witaj 2019.
Jestem przerażona, ale gotowa!
Mam nadzieję!
