O miłości już pisać nie potrafię
choć marzę o niej bezwiednie
poczuć ciepło twej skóry pragnę
a w zardzewiałej zbroi więdnę
Chcę w cieniu twym odpoczywać
po biegu dnia codziennego
wtulać się w ciebie wieczorem
zasypiać snem niewinnego
O miłości nie potrafię już mówić
jakby język miłosny był mi obcy
lecz uwierz, że mam ją w sobie
i wyzionąć jej w nas nie pozwolę
*dla L.K.
powstrzymaj proszę darczyńców
dość prezentów od życia mam
ja przecież w gronie złoczyńców
świece pokornie odpalam
więcej nie obdarowuj mnie proszę
nie chłostaj już mojej twarzy
wiesz? ja słabo kopniaki znoszę
taki dzień bez ciosów mi się marzy
odpocząć od podarków mi pozwól
łzami słonymi obmywanych nocą
od rózgi swojej mnie wyzwól
daj zasnąć i cieszyć niemocą
Nie śniłam tak żyłam
W rodzinnym domu
Wiecznie w remoncie
W przykładnej rodzinie
Z matką cierpiącą i ojcem
U boku ślicznej kruszynki
Małej przesadnie dziewczynki
Córeczki mojej mamusi
Co warkoczem nocą mnie dusi
Podgryza gdy nikt nie widzi
Nóż wbija w me plecy śmiało
Płacząc, że będzie bolało
i że przemocą się brzydzi
...od dziś
Z dwojga złego
Ostatnie stało się pierwszym
I końcem nowego
Z historii, które się nie zadziały
Moją przeżyłam
Z marzeń, które się już spełniły
Wspomnienie utraciłam
Z życia, które jeszcze przede mną
Przyszłość wygoniłam
Ze snów, których nie wyśniłam
Demony wybudziłam
Jestem tu bo się narodziłam
żyję a jakbym nie żyłam.
