Ocean we mnie i poza mną

Jeśli wierzyć, że ją mam
To dusza jest najbardziej samotna
We mnie.
I to nawet jest do zniesienia.
I to jest proste do zrozumienia.
Bratnia nie dana jest każdemu.
Gdy samotność wzbiera jednak
I pojemność duszy staje się na nią
Zbyt mała
Gdy wypływa ze mnie każdą szczeliną
Nie wymagajcie bym pojęła
Dlaczego właśnie ja...
Przypływy bez odpływów
Topią mnie w smutku i głębinie
Bezsensu
Bezkresu
Bezhoryzontu
W oceanie samotności.