Skreślałaś mnie matko i odtąd nie byłaś...
Odkąd mi ostatnie powicie wymieniłaś
Odkąd nogi do szkoły mnie same zawiodły
Skreślałaś mnie matko i odtąd nie byłaś...
Ciekawa dziecięco widzianego świata
I młodzieńczych emocji co we mnie szalały
Skreślałaś mnie matko i odtąd nie byłaś...
Gdyś oddawała mnie światu obcemu
nie chciałaś bym pięknie się w nim różniła
Skreślałaś mnie matko i odtąd nie byłaś...
Choć na łożu śmiertelnym łzę uroniłaś
Gdym pochyliła się po raz ostatni nad twą udręką
Skreśliłaś mnie matko i odtąd nie byłaś...
Tyś mnie córeczkę pierworodnie powiłaś
w swym smutnym bycie kochając odrzuciłaś
