Kiedy zaczęłam się ja i kiedy skończyłam?
Nie rozpoznaję już tej, którą wczoraj byłam.
Trzymałam w ręku kwiaty kwitnącej pokrzywy
Rechotałam śmiechem dławiąc się z bólu łzami
Potrzebowałam tłumu w mojej czarnej samotni
Pragnęłam człowieka owinięta w kolczasty drut.
Tłumaczyłam siebie ze swojego języka na wasz
Nie znałam słów, ale darłam się wniebogłosy.
Błagałam stwórcę o siłę wewnętrzną, by przeżyć
Choć kilka chwil w zupełnej radości bez lęku
Że tą, którą się stałam wbrew woli w niedoli
Odrzuci świat bezwzględny i Ty mnie odrzucisz.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz