powoli dzień po dniu znikam
wycofuję się rakiem z jutra
bezszelestnie ograniczam mój byt
by nie zakłócić twojego przeżycia
cieni bez cienia wątpliwości
gromadzi się wiele wokół mnie
żywotów nowych nie dopuszczam
by nie zaistnieć w nowym naiwnie
staję się prawie przeźroczysta
wymazuję się z wolna z twego dnia
nie mam już stopy i lewego ucha
znikanie konsekwentnie trwa
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz