Jestem atakowana.
Czuję ciosy, jakby szpileczki.
One dziobią mnie w dzień.
Czasami kłują też w nocy.
Jestem jak poduszka krawcowej
na przegubie jej ręki,
tuż przy lewej dłoni...
Bo ona praworęczna jest.
W prawej trzyma igłę.
To nią mnie atakuje.
Za każdym razem gdy sięga
po kubek z białą kawą tą prawą
dziobie mnie igłą.
Łyk, łyczek i znowu...
W prawej trzyma igłę.
To nią mnie atakuje.
Za każdym razem gdy sięga
po kubek z białą kawą tą prawą
dziobie mnie igłą.
Łyk, łyczek i znowu...
Igielnik, cała ja...
-------------------------------------------
* 2 metry od...
coraz dalej od świata.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz