Ojciec Dorisy...

Opisywał na skrawkach papieru
na deskach, kaflach, pod nimi...
Naznaczał każde wydarzenie
dokładną datą i swoim imieniem

Chronił się przed zapomnieniem
jakby czuł, że gdy jego zabraknie
to one staną się ojcem i Janem
moim kolejnym wieczorem i ranem

Dziś znów odnajduję go w sobie

we mnie też wpis pozostawił

jego rysy mam i oczy mam jego

nie wymażę w sobie z niego niczego

Tak podobni i tak różni zarazem

toczyliśmy boje i trzymaliśmy sztamy

na tych ścianach zapisani pod kaflami

na zawsze będziemy Dorisami i Jasiami

* Dzień Ojca czerwiec 2023

Na zdjęciu napis, wykonany przez mojego Tatę.
Jasiu umieścił go we wnętrzu budy, którą zbudował w 2003 roku dla "Łyskiego"
(szalonego psa rasy Husky mojej przyjaciółki - też Doroty)...

Jakiś czas po odejściu Taty, Dorota przesłała to zdjęcie...

Łyskiego już nie ma. Budy już nie ma... 

Budowniczy budy także odszedł.

Podczas wyburzania naszego rodzinnego domu
odnaleźliśmy niezliczoną ilość zapisków Taty
 tu i tam, na tym i na tamtym.
Wszystko, czego dotykał, co tworzył, naprawiał, budował, remontował,
sygnował swoim imieniem i krótkim opisem z chwili.... 

(Mama mówiła do Taty Janusz, przedstawiał się imieniem Jan.

Dla mnie i dla innych zawsze był i będzie 💓 Jasiem)