co rano proszą mnie o to
witam je poję i karmię
szeptem wyznając uczucia
łapczywie wypijają co wleję
unoszą liście jakby chciały na ręce
zagapiam się w nie zapominam
tonę w rozlewisku z kropel
błyszczą perlą się i szklą
jak łzy na policzku dziecka
tak niewiele ostatnio mi trzeba
by podlewać kwiaty płaczówką
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz