ale inaczej troszeczkę
mamy rzeczkę...
górę z gondolami
wyciągnąć do nich mogę rękę
i rozhuśtać...
Nie byłam tam latami.
w moim mieście
zachodzą wciąż zmiany...
kwiaciaste dywany...
hipopotamy...
jeden, wielkości prosiaka,
i mamy braci, i szczeniaka
Tramwajów nie mamy.
Żyję w moim mieście
choć zmiany...
nachodzą na siebie, na ciebie...
nadal i mimo wszystko
tutaj kochamy, tu umieramy
czasami nie nadążamy...
w moim mieście żyje się...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz